பேய்கணம்

கூந்தலின் துளியில் வளியாடும்
கருவரி விரிந்து வெங்கண்காணும்
நாவும் செவ்வயின் கங்காய்த்துடிக்கும்
உருவும் பெருகி சதையும் முறுக்கி கனியும்

மீளியின் கூவலாய்த் தோன்றும்
சூளும் அருவாய் அமைந்து சுரக்கும்
வெருளும் அனலாய் விதந்து விடுக்கும்
நாளும் தோற்றவாய் மாறி ஒலியில் ஒடுக்கும்

இசைந்து உடன் நிற்கும்
புகைந்து திசைமாறத் தவிக்கும்
அணைந்து மணமாய் ஓர்மையும்
வலிந்து அதிரும் கொற்றமாய் பரவி பிடிக்கும்

நீலியும் பொங்கி பரிமளிக்கும்
அணங்கும் ஒறுத்து சிவந்து அழலும்
கொம்பனின் உருத்திரத்தில் கொடுஞ்சினமுறும்
பூதமும் நிழலாய் கூடி பதைக்கும் வெருவுறும்

கண்கொள்ளாக் காட்சியாய்
திண்மையும் செப்பும் வடிவாய்
தீதின் திறமறிந்து நோக்கும் சித்திரமாய்
புனையும் பொய்மையின் பெருங்கதையாய்

திருவும் திருகி தறித்து
பரமும் வேறாய் முளைத்து
மறையும் கானலாய் வளைந்து
முதலும் ஆதியாய் போக்குடன் கனிந்து

ஈற்றெடுக்கும் ஒரு பிளவில்
சேரா சக்தியாய் பகுத்து மோத
அச்சமும் அம்சமாய் அருநிறைகொண்டு
எட்டும் திறனும் எட்டா வலிவும் தீண்டுமோ