Sunday, June 23, 2013

வாள் மீக்கூறும் கனா

வாளின் கனா கண்டதைக் கூற கூர்முனையில் துருத்திய உடல் காயம் திருத்தும்

இருப்பும் இன்மையும் நிரலாய்
தீட்டிய சேதி அச்சத்தின் பிடியில்
துண்டங்களாய் மாறிய விதி என
இணைவும் சேர்ப்பும் இன்றி
முரசும் அறையும் முடிந்ததை விளம்ப
ணங்கென்றெ ஒலித்த கலப்பில்
தெறிக்கும் மதியும் சித்திரமாய்
பதைத்த குழாம் வெட்டிச் சிந்தும்
படைகலனாய் ஓடிய வீணில்
நாவின் வன்மையாய் உருமாறி
சாய்த்ததும் நுவல்ந்த மொழியில்
வீச்சின் திறம் கொள்வரின்
குத்திய ஆழம் புகன்றதொரு
புனைவும் மீக்கூறி நில்லென்
மாயும் தகையத்து உழந்து
கோடியும் குவித்த புலவில்
வடிந்த கள்ளாய் முயங்கிய
விலங்கென எயிற்றின் துணையோடு
அருங்கும் மருங்கும் துணித்து
மின்னலாய் ஒளிவீசி சோரும்
கைமலிந்த விசை பெருக்கும்
வாகை சூடும் ஒற்றை சொப்பனத்து

Sunday, June 16, 2013

கண்ணுறு

பார்த்தது கூசியது
சொடுக்கி மருட்டியது
கூர்ந்து வெருட்டியது
துளைக்கும் செயலாம்
எத்திசையிலும் பரவி
ஈர்ப்பின் விதியமர்ந்து
பாயும் ஒளியும் குவிந்து
நுண்ணியதினும் நுண்ணிய
புலன் எனவே பெற்று
கடந்ததும் வருவதும் அறிந்து
நின்று நிலை கொண்டு
வெறித்த பரப்பினில்
கவனமுற்று நோக்க
ஏடதனில் எழுத்தாய்
பதிந்தி விழி என்று காண்

Sunday, June 9, 2013

சமர் நிலை

கரம் வெட்டி
கசிந்தது
சிரம் கொய்து
பீறிட்டது
கண் சிதைந்து
ஊறியது
பாவை அல்ல
கூடிமீள
பிண்டமாய் ஆடி
கூத்தும் சேர
அனலில் உருகி
சாம்பலிட்ட
அவியும் ஆவியாய்
அலையும்
மேனி சிதறிட்ட
குருதியில்
உயிரேந்தி சரிய
நகைத்து
நினைவேந்தி கழிய
சாகரத்தில்

Sunday, June 2, 2013

இருள் வழி முதன்மை

சுற்றும் பாதை
நீளும் சிறு வட்டம்
குறுகும் ஓர்நிலை
விரியும் மறுநிலை

உவரியில் நீர் சுரக்க ஊறும்
தணலாய் தீ பெருக்க பரவும்
மணலாய் நிலம் சிவக்க மேவும்
வெள்ளென் வாள் நீண்டு தேயும்
ஊதும் வளி பாய மாயும்
ஒளியாய் மீன் பொலிந்து நகரும்
தவமாய் துறவு கோர்க்க விலகும்

நதியும் நடந்து கடந்து
வழி சேரும்
துளியும் துளியோடு
மோதி உடைத்த பாறை

ஒளி பாயும் இருளில்
இருள் நிலவும் ஒளியில்
ஒளிக்குள் இருளும்
இருளுள் ஒளியும்
ஒளியென சேரும் இருளும்
இருளென தேடும் ஒளியும்
ஓளி வெண்படலம்
இருள் கரும்படலம்
ஒளியும் ஒழியும்
இருளில் சுழித்து
ஒளியும் பகுத்து
இருளும் புகுந்து
ஒளியும் வழிந்து
இருளும் கடைந்து
இருளாய் மாறி
ஒளி முதன் வழி
இயைபாய் கருமை
ஏற்புடன் அமைய
அலங்கும் குரிசில்
ஒளித் தூய்ந்து
நிலைஇய மன்பதைத்து

மையமாய் புகலும் சிறு கீற்று கவ்வும்
இருளதனில் கோணல் வரியாய்
பாயும் விரவும் நூறாய் சிதறும்
ஆயவெண்கோடி துகளதனில்
உதிரும் துளியும் கலந்து

வளையும் நாணில்
உயரும் கல்லில்
பறக்கும் புறவில்
விளிக்கும் கூவலில்
சுகிக்கும் தேனில்

நாவும் மூக்கும் செவியும் மாறும் புலனாய் வளரும் சுணங்கும் விதிபோல்
தொட்டும் அகலும் விழியிலா
உலகின் நிறைமாற்று விசையென

மாயம் சார்ந்து
கட்புலனில் நுழைந்து
உவகை பெருகா
உள்ளத்து கனவாய்
மதியும் யுகமும்
கூடும் யோகத்தின்
நித்திரையாய்