விழியின் விழி

பனிசூழும் காற்று குத்தும் குளிராய்
மெல்லிதழ் வருடி வாட
விழி கொள் பார்வை
புலன் கடிந்து நுடங்க
இசை முகிழும் அகம்
தனிப்பெரும் தகிப்பின் வாசமாய்
புலவும் நிலை கூறி
புறம் நிற்கும் கழிப்பாய்
தறிகெட்ட விசையென அறிவின் இயல்பாய்
இருள் உலகும் நகைத்து
ஒளி புகா படலத்தில்
ஊர்ந்து பாய
செவியும் ஈருணர்
வகை போல் தகவுகொண்டு
தொட்டும் நுகர்ந்தும்
வடிவமாய் வரைய
வண்ணங்களற்று உவர்ப்பின் சுவையாய்
கதிர் வீசும் கனத்துடன்
யாவரும் நிறையும்
கலன் அன்ன சிரத்தை
தாங்கி தானாய் ஏந்தி
நீர் நிறை ஞாலத்தில்
படரவும் விட்டு புகலும் கூற்றாய்
சேருமோ கண் எனும் பிணி

காயம்

வாளும் கீறிய
ஆடிப் பிம்பம்
மறைந்தது நீரில்
தளும்பலாய்
சேரும் கணம்
உடைந்த நுனி
உயிர் மாற்றி
காயமும் உடலில்
கரைந்தது மெய்யாய்

பல்லுயிர்க் கனா

முற்றத்தில் முளைத்தன
பலவர்ணப் புழுவும்
வெடித்தது ஒன்று
காளை முகம் கொண்டு
நகைத்தது நரியின்
திறத்தில் தன்னிலை
தான் அழித்து
நிமிர்ந்தது மந்தியாய்
சதியும் புனைந்து
சிங்கத்தின் பிடரிபெற்று
ஓலமிட்டது கடுவன்
குரலில் கூவென்று
வாலில் நஞ்சும்
பொழிந்து அனலாய்
இச்சை கொள்ளா
மகளின் சேவகத்தில்
நன்றல்லது நன்றாய்
நயமுடன் பயக்கும்
ஆவென் உள்ளம்

கொடுவரி

செவியில் ஓர் வரி
வளைந்து
நுதலில் மறுவரி
சேர்ந்து
ஒலிகேட்டு உயர்த்த
ஓர் வரி இட்டு
கழுத்தில் மூவரி
இணைந்து
புஜமும் பலவரி
கொண்டு
கால்களில் குறுவரி
கோர்த்து
வாலும் நீள்வரி
சுழற்றி
கண்ணும் துளைக்க
கூர்வேலுமாய்
வெகுளி காண் பெருக்கத்தில்
பாய்ந்து
இரைதேடி
கானகத்து நீர்வரியில்

மீண்டும் எழும்

-தீபிகை தூண்டி கிளம்பிய சுடரில் எழுந்தது பெருநிழல்
-புகையாய் உருப்பெற்று பெரு வடிவெடுத்தது கூளி எனும் நெருப்பு
-உரும் எனும் ஓசை பெருக தகித்தது விசும்பு
-திடும் எனும் ஒலி கொண்டு வெடித்தது நிலன்

அச்சத்தால் குறுகும் பேதை புகை வெளியில் நீண்டு தன் விருப்பும் செப்பினளே

-உயிர்பேணும் ஐயம் வெறுமையாய் போக
-மூச்சும் நிறுத்தும் வேட்கை மடைமாற
-அவாவும் துன்பம் உறவின்றி நீள
-இச்சையும் இனி இவ்வுலகத்து நீக்கமுற

போரெதிர்ந்த வெளியில் இடியன்ன நகையாய் அதிர்ந்து தெய்வம் பற்றியதை கூற

-தசையும் கூழாய் வடியுமோ என்பின் உருவில் நிலைய
-காற்றும் வருடாது தணலும் வேகாது நீரும் தணியாது இருக்க
-அல்லதை நடாத்தி வினை செய்விக்க ஊடாடி
-ஆதியில் விளைந்த அரும்பழத்தை பிசையவே

பால்பொருள் திரிந்த உடல் பெற்று பிரதிமை கலையும் உயிர் கொண்டு துய்த்த மொழி

-பச்சையும் குலையுமோ கானகத்து
-புள்ளும் இணை மறக்குமோ
-மீண்டும் கல்லாய் சமையுமோ
-யுகம் பின் கடந்து வெடிப்பின் முன் சேருமோ

அருளும் தீதும் அறியா தொகை நிலை தன்னில் எழுத்தும் ஒலியும் இன்மையாய்

விருப்பும் விட்டிலாய் பறக்க

வெள்ளி நீரோடும்
தூயநதியில் வீழ்ந்த
வெண்முல்லை சரமன்ன
அவள் அலையும்
கரையினில்

எயிற்றில் தன்னல பாரம்
கடித்து இழுத்து நகரும்
வேட்கை மன்னர்கள்
கடமையும் புறந்தள்ள
விருப்பும் அகங்கொள்ள
விட்டிலாய் பறக்க

பேதை கொள்ளும் கருணையே
இடரில் புதையும் அனலாய்
பாராமுகம் காட்ட
ஓலம் பெருக்கி ஈர்க்கும்
தன் மக்கள் தன் உடமை
ஓங்கும் பேரவா
பெண்ணும் காயமாய்
சிறுத்தாங்கு புகல

குறுநகையும் வெறுப்புற்று
வதியும் கொடுஞ்சினமும்
வருந்தாத ஆவின் தோலன்ன
புகழ்உடல் பெற்ற மறவர்

பூவும் சொறியும்
அமுதும் பெறா
பேராய் பெற்றிடினில்
இழுக்கும் விசையும்
இயைபற்று சுயம்மறைந்து
தேறாகனவினில் புலரும்
கணம்தனை மறந்து

ஏட்டை விலக்கி

குருதி நிற விழிகள்
சிறுவட்ட சிரத்தில்
ஆடும் செவ்வண்ண கொண்டை
சுழிக்கும் அலகு
நீலச்சிதறலாய்
சிறு கழுத்து வளைய
இறகும் மெல்லிய
மழைக் கனவின்
வானவில்லாய் அசைய
மஞ்சள் கால் நகர
மூவ்வுலகப் பறவை
விரிந்தது விண்ணில்

குவளைக் கண்ணும் சிவக்க
சென்னியும் கோளமாய்
சிவந்த மலர்களாட
குவிந்தது இதழும்
குளிரும் தோளும்
மெல் நடுங்கி இணைய
தோகை சிறகும்
முகில் பூத்த
மலைமுகடாய் செறிய
பொன் பாதம் நடமிட
வேற்றுலக தேவதை
நிறைந்தது நிலத்தில்

ஈருயிரும் ஓருயிராய்
புனைவெழுதி குருவும்
நகை கொள்ள
ஏட்டை விலக்கி
பறந்தனவே
பறவையும் எழிலாளும்