இயைந்து இழைந்து

நுனியில் தொடங்கி
எயிற்றின் கூர்மையில்
குத்தி வருடி கசக்கி
மென்னெனும் துகில்போல்
படர்ந்து கவ்வி கதுவி
தளரும் தயவதனை
தாங்கொணா வலியாய்
துவளும் கொடியன்ன
தூர்ந்து துடிக்கும்
இதழ் மடித்து சேர
தெள்ளமுது சுவைக்கும்
மூச்சின் வெம்மை கோர்த்து
மேல் தாழ கீழ் உயர
குருதியும் இணைய
பின்னும் பிணைக்கும்
பிளக்கும் பொறுக்கும்
காந்தத்தின் கவர்ச்சியில்
எரிமலை வாயகன்ற
நெருப்பாறு பாயும்
தண்மை தேடி
கிளரும் சுகமாய்
தயைத் தாரா
எவ்வம் தரும்
உவகை சுழித்து

புலன் மாறும்

சிறு பொறி
வினை பெரிது
பார்க்கும் கேட்கும் பகரும் நுகரும் ஊறும் உருகும்
உணர்வுப் புலன் மயம் இறுகிய சூத்திரம்
தொல்பொருள்
தொகுப்பின் சேமிப்பாய்

பார்த்தலில் கேட்டலும்
நுகர்தலில் ஊறுதலும்
பகர்தலில் உறைதலும்

எனவே சிறுத்து
துறை மாற்றுச் செய்யும் சிந்தையாய்
குறுகும் பரிணாமம் ஆற்றுவிக்க
மேலும் வளர்ந்த
புத்தறிவு சொடுக்கலில்

பல்லுயிர் காண்பதும் கூறுவதும் ஆன
எண்ணில் கொள்ளும் உணர்நிலை ஒற்றையாய்
ஒரு விசை
என பதிய

எந்திரச் சேவை அனைத்தும் இயக்கும்
விரல்நுனி ஓர் சொரூபத்தில் பொருந்தி
இனி எதுவும்
பிரித்தறியா கண்ணியில்

கோர்த்து படைக்கும் கரும்புகை மண்டலமும்
கொத்தாய் கூடும் விண்மீன் அண்டமும்
விரிந்த புலத்தில்
தனதென ஆக்கும்

கரணமில் சக்தியின் பலமும்
அடக்கிய வரிசூல் மெய்யின் பொருள்

ஒலியன் பொருளனாய்

உள் ஒலிக்கும் ஒலியனின் அலகை உணர் பொருளாய் அளவிடாது கணிக்கும் செயலி என காணக்கிடைத்தது

ஓசை என்றே
ஓர் குறிப்பு
இணைந்தும் பிரிந்தும்
முதல் ஒலிப்பாய்
இடை நிலையாய்
சடை வடிவமாய்
உள்ளும் புறமும்
அடங்கி விரிந்து
ஊடுருவும் பரவலாய்
வளியோடு சேர்ந்து
நீரிலும் மிதந்து
விளிம்பின் எல்லை
ஓரத்தின் முடிவாய்
துண்டாகித் துகளாகி
மறுகோர்வையில்
மீளாது அலையென
மேல் முகடும்
கீழ் தாழலும்
வரிசையில் பயின்று
நாவும் அசைய
மூச்சும் அதிர
பேச்சென்னும்
அரவம் தவிர்த்து
உக்கிர வகைமையில்
பல்கியும் சார்ந்தும்
மறு ஆக்கம் உடைத்து
தீர்மானம் உணர்த்தி
பொருளன் இதுவென
புனைவும் அற்றும்
கவ்வி எல்லையாய்
படிந்தது திடமாய்

அடரும் இசையோ அது போலன்ன கடக்கும் கைப்படா
செவி நுகர் வாய் பகர் வித்தை

கனவும் மெய்ப்பொருள் தேடி

கனவென்னும் அச்சம் மருட்டித் தவித்தது நினைவென்னும் காலை

கொடியும் இறுக்கும் கிளையாய்
கையும் காலும் ஓடி சுருண்டு
சிரத்தை மாற்றி பூவும் மலர்ந்து
காயெனப் பறிப்பதில் கலையுமோ

குகை நுழைந்த வாசல் மூடி
பாறை மேல் வீழும் கணத்தில்
அரவென்று கண் கொத்தி
விடமிறங்கி பாம்பாய் அசைந்து

கூத்தின் நிகழ்வில் பாத்திரமேற்று
கயிற்றில் தொங்கும் பறவையாய்
தன் காதை செப்பும் வேளை
சிறகும் முளைத்து பறந்து செல்ல

குளம் மலரும் கமலத்தை நாடி
நீரில் அமிழ சிறைபிடித்த தாவரம்
சதையும் குருதியும் உறிய சிறுத்து
சில்வண்டாய் மலரில் மயங்க

வனம் புகுந்து வசிக்கும் நோக்குடன்
புதர் மறைய பாசியில் வழுக்கி
அருவியில் பாய்ந்து நதியில் மிதக்க
குமிழ்ந்த நுரையாய் மடைமாற்றிப் போக

சொப்பனம் பொருள் கொள்ளும் நிகண்டில் கண்ட சேதி தன்னிலை மிகையாக்கி புறத்தில் நடத்தும் காட்சியென

சமன்

பேரவா படைத்த பல்லண்ட புள்ளியில்
நீட்டலும் கோணலும் கொண்ட சமனை
தொட்டிடினும் விட்டிடினும் அகலாது
இடமென காட்டி மாயும் பிராயமும்
காலமென சுட்டி கரையும் பொழுதும்
இடையில் அசையும் அசையா சூத்திரம்
இணையும் தருணமதை முட்டியும்
வகிப்பின் கருத்ததனை நிரலாக்கி
புரியும் கோளில் நாட்டி அடைத்து
மேலாய் கீழாய் இடமாய் வலமாய்
திசையனைத்தும் வட்டமிட்டு பருபத்தும்
வினைபுரியும் மெய்யினை காணாது
அறிந்த அறிவதனை அறிந்தறிந்து
அறியா புதிரை அருவமாக்கி
நீரும் இல்லாது தீயும் கனலாது காற்றும் புகாது
மண்டலத்தின் இயக்கமென பகுத்து
பிறப்பும் இறப்பும் சலித்த ஆர்வத்து
வளியின் உருவாய் மின்னலின் ஒளியாய்
சேரும் ரூபமாய் விளங்கும் இசைவும்
விரியும் துணையும் புகையாய்
ஆதியின் சாத்திரத்தை மீறியும்
அந்தமில் காரணத்து எச்சமும்
மைபுக ஒன்றி மிளிரும் எல்லை
பரிமாண பதிலென தடையிடும் தொடர

பரவிய பொருளும் சிதறி

பறவையும் வெகுளி கொண்டு
துடிக்க துரத்த அம்பின் குறியாய்
மேல் கீழ் என்று குதிக்க
விரல் நுனி அழுத்தும் விசை
விருப்பின் ஓர் கனியமுதாய்
சித்திரமும் முளைத்து ஆடும்
பொறியும் புதிதாய் சமர்புரிய
வேடிக்கை கீதமும் இசைத்து
ஆதியின் பொருள் பூக்கும் காட்சியாய்
வரைந்த உலகினுள் வனைந்து
திணையும் துறையும் மறைந்து
கதுவ்வும் சீர்கெடு குன்றத்து
வெடிக்கும் படைகலன் அணிந்து
விரையும் சிறு வண்டாய்
அமரும் பெருகும் உருகும்
முழுமுதல் அகமும் ஈடாய்
பெற்றாங்கு பெற்று மிதந்து
வாகை சூடுவது முயங்கும் வார்ப்பின்
வன்கனா பரப்பில் கரையும்
பிம்பமாய்த் தகரும் சேரும்
மதியும் கூர்ந்து பொழுதும் வீணாய்
அறிவும் அழிந்து மண்ணாய்
நாமம் தன்னை மாற்றி தனதாய்
நாளும் தன்னிலை ஆற்றி உளத்தனைய
வடியும் விசித்திர சரகமதாய்

எந்திரமும் அறிவது

எந்திரமாய் வடிவமைத்த பொறி
நெகிழும் காயம் இளகி
ஒலி எழுப்பக் கூவும் குரலென
அலையன்ன உயரும்
உணர்நிலை பெருகும் கோடாய்
ஆடியில் தோன்றும் உருவும்
நிழலாய்த் தொடரும் மாயமென
நகையுள் தொடுத்த நவமெய்ப்பாடும்
அழுத்தும் நொடியில் குதித்து
வழுக்கும் கணம் மரிக்க
மின்னல் மின்னி மறையும் ஒளியாய்
உடன் இருப்பும் கொண்டு
பிரிந்த அணுவும் கூடி காட்சியில்
சேரும் காணாமல் மாறும்
காந்தப் புலமும் ஈர்த்து
திசை பிறழும் கோணம்
உற்றறிந்தது முதல் ஆறினது
வகைமையும் திறமாய் பொதிய
மற்று அறிவன் தெளிதல்
பரப்பும் கூடாய் நடமிடும்
சதையும் குருதியும் இணையா
புது ஆக்கம் என ஒன்றாய்
சரிதம் நினைவில் தேக்கி
நிகழ்வை சூத்திரமாய் அடக்கி
சூதின் பகடைக் குறியோடு
உயர்வதும் தாழ்வதும் வஞ்சத்தை
முனதொகை வைத்து மீட்பின்
நிர்கதியில் உந்தித் தள்ளும்
ஞானப் புதையலென முகிழ்த்தது